‘En toen kreeg ik de sleutel.’ Of zei ze dat ze de sleutel juist niet kreeg? Je vriendin vertelt over haar nieuwe woning en precies op dat moment slaat naast jullie de koffiemolen aan. Je wilt weten hoe het afloopt. Het is al de tweede keer dat juist het belangrijkste woord wegvalt.
Heb je AuDHD en komt dit je bekend voor? Nog voordat je bestelt, kun je vragen: ‘Zullen we kijken of we elkaar daar beter kunnen verstaan?’ Stel je voor dat twee vriendinnen, Mira en Jo, dat proberen.
Let op het moment waarop je de draad kwijtraakt
Jo zit graag aan de tafel bij de bar, want daar kan ze zien hoe de koffie wordt gezet. Mira houdt van de geur, maar zodra de molen draait, hoort ze Jo niet meer. ‘Dit café is te lawaaiig’ klopt voor haar maar half. Tussen twee bestellingen door verstaat ze Jo prima. Daarom kijkt ze eerst of er verder van de bar een tafel vrij is.
Op jouw plek is het misschien de rij die steeds langs je schouder schuift. Of het licht van het raam achter je vriendin, waar je tegenin kijkt zodra je haar aankijkt. Je hoeft niet de hele ruimte te beoordelen. Wat gebeurde er precies toen je de draad kwijtraakte?
Vergelijk twee vrije plekken
Langs de muur is een tafel vrij. De molen klinkt daar zachter, maar er hangt wel een luidspreker boven. Terwijl Jo verder vertelt, blijft Mira even naast de tafel staan. Hier kan ze het verhaal volgen zonder over de tafel te hoeven leunen. ‘Wacht even, wie heeft die sleutel nou?’ Jo grijnst. ‘Ik! Sinds gisteren.’
Misschien zit jij juist niet graag in die hoek. Als je de ruimte wilt overzien, kun je eerst de andere stoel aan dezelfde tafel proberen. De National Autistic Society noemt achtergrondmuziek en verlichting als dingen die een zaak kan aanpassen. Welke plek vandaag prettig is, bepalen jullie zelf.
Vraag om de plek die je op het oog hebt
Mira zegt tegen Jo: ‘Ik wil graag horen hoe het ging met je woning. Naast die molen mis ik steeds een paar woorden. Vind je die tafel bij de muur ook goed?’ Aan het personeel kun je gewoon vragen: ‘Is die tafel vrij? We zouden graag daar gaan zitten.’ Je hoeft daarbij niets over een diagnose te vertellen.
En als Jo liever bij het raam blijft? Misschien scheelt het voor Mira al als ze met haar rug naar de bar zit. Ze mogen allebei zeggen wat ze fijn vinden aan een plek.
Geen geschikte tafel? Neem het gesprek mee naar buiten
Stel dat de muziek harder gaat en de andere tafels bezet zijn. Mira kan nog steeds tijd met Jo doorbrengen: ‘Ik ben benieuwd naar de rest. Zullen we een blokje om?’ Als Jo liever blijft zitten, kunnen ze voor vandaag ook afscheid nemen en een andere keer verder praten.
Eén detail om mee te nemen is genoeg: ‘Toen de molen aanstond, kon ik Jo achterin beter verstaan.’ Dat laat meer ruimte voor een volgende keer dan ‘Cafés zijn niks voor mij’. Wil je de weg ernaartoe voorbereiden, lees dan de vijf tips voor op pad gaan met AuDHD. In dit persoonlijke verhaal over overprikkeling lees je hoe ook buiten een rumoerige omgeving indrukken zich kunnen opstapelen.